شنبه ,۲۷ شهریور ۱۴۰۰
سرخط خبرها
خانه / روانشناسی / به مناسبت روز جهانی اوتیسم

به مناسبت روز جهانی اوتیسم

من به جهانی آمده ام پاک و رویایی، دنیایی سراسر شور و شیدایی. من روی زمینی زندگی می کنم که آسمانش آبی است و زیر پایم تا چشم کار می کند حریر سبز، از یک سو تن سپرده به آغوش آبی دریا … و از دیگر سو گره خورده به کوه های سر به فلک کشیده مغرور… من در دنیایی زندگی می کنم فراتر از آب و آفتاب و کوه و دریا. فراتر از آه و لبخند و اشک و رویا. من به جهانی آمده ام که دهکده ای است این روزها! اما در این دهکده جهانی چند نفر می دانند که من کیستم و چیستم؟ از جهان که بگذریم، در کشور هم که هیچ اما در شهر خودم چند نفر صدای شکستن مرا شنیده اند، چند نفر می دانند که چشمه ی اشک مادرم دیگر خشک شده و شانه های پدرم زیر بار گران دردی خمیده است؟…   در این دهکده ی جهانی 7 سال است که دوم آوریل(مصادف با سیزده فروردین ماه) به عنوان روز جهانی اتیسم و آگاه سازی برای آن نام گذاری شده است اما هنوز در کشور ما کاری که درخور و شایان ذکر باشد برای این روز انجام نگرفته است. نمی دانیم از خوش شانسی است یا بد شانسی که این روز در کشور ما یک روز تعطیل با یک مناسبت چند هزار ساله به نام روز طبیعت است، هرسال کوشیده ایم این تقارن و همزمانی را به فال نیک بگیریم اما هرگز از آن طرفی نبسته ایم.   انگار وقتی چیزی سرجای خودش نباشد آن رسالتی را که دارد، خوب به سرانجام نمی رساند. اما یادمان باشد همان طور که روز طبیعت را ارج می نهیم همان طور که سایر مسائل جامعه در سایه ی یک روز تعطیل گم نمی شوند، روز جهانی اتیسم هم در حاشیه ی روز طبیعت باقی نماند. یادمان باشد غافل نشویم از این که در همه ی دنیا و حتی همین کشورهای حوزه ی خلیج فارس برنامه های جامع و کاملی را در روز جهانی اتیسم یا هفته ی متعاقب آن برگزار می کنند و این ایام را برای برگزاری سمینارها و همایش های مربوط به اتیسم و اطلاع رسانی و آگاه سازی جامعه اختصاص داده اند. غافل نشویم که زمان به سرعت در حال سپری شدن است. زمان منتظر ما نمی ماند و تا به خود بیاییم لحظه ها را از دست رفته می یابیم. هر سال که می گذرد بر تعداد کودکان اتیستیک شهر و کشورمان افزوده می شود و ما هنوز اندر خم یک کوچه مانده ایم.   باید بدانیم که در جای جای کشورمان کودکان و نوجوانان بسیاری هستند که به علت ابتلا به اختلال اتیسم نیازمند تشخیص، آموزش و درمان می باشند. هنوز والدین بسیاری هستند که به علت ناآگاهی از اتیسم و درمان های مورد نیاز بی راهه می پویند و لحظات حساس و سرنوشت سازی را از دست می دهند. طبق آخرین پژوهش های انجام گرفته کودکان مبتلا به اختلال اتیسم در وهله ی اول نیاز به مداخلات رفتاری و آموزشی زود هنگام و برنامه ریزی شده دارند. یک برنامه آموزشی جامع می تواند بسیاری از مشکلات این کودکان را حل کرده و آن ها را به آغوش جامعه بازگرداند. آموزش در زمان مناسب(6 سال اول زندگی) می تواند کودکی مطرود و منزوی را به سوی تعاملات مثبت و سازنده سوق داده و از بار رنج ها و مصائب بی شمار خانواده ی او بکاهد و نیز ما را به آینده این کودکان امیدوارتر سازد.   جا دارد که در این روزها صمیمانه تقدیر و تشکر کنیم از تمام عزیزان و دلسوزانی که با تمام محدودیت ها و کاستی ها و مشکلاتی که در زمینه ی کار با کودکان اتیستیک وجود دارد، رسالت خود را فراموش نکرده و با تحقیقات علمی و پژوهشی و ترجمه کتاب و مقاله و تهیه ی برنامه های مورد نیاز این افراد گام های موثری در پیشبرد اهداف جامعه ی اتیسم کشور برداشته و در راه ارتقا و اعتلای این کودکان و بهروزی و بهزیستی آنان تلاش می کنند. با آرزوی موفقیت های هر چه بیشتر برای کودکان و نوجوانان و همه افراد مبتلا به اتیسم در کشور عزیزمان.

به این نوشته امتیاز بدید

درباره ی فایزه وجداندار faeze vejdandar

محفل کوچکی ساخته ام برای آنان که میخواهند گوشه ای از دنیای بزرگ روانشناسی و روابط اجتماعی و اطلاعات سلامتی را دریابند ... و راه ارتباطی باشد برای من و شما . فایزه وجداندار هستم محقق و پژوهشگر روانشناسی روابط و کارشناس تکنولوژی آموزشی افتخار همکاری با مجموعه های بزرگی را داشته ام که یادآوری نام هرکدام شان افتخاریست وصف نشدنی مرکز تحقیقات یونیسف در ایران مرکز علمی و فرهنگی کانون مرکز توانبخشی خانه نگین موسسه خیریه محک مرکز تحقیقاتی امام رضا مجتمع آموزشی نصر نوین مجتمع آموزشی نیکان مجتمع آموزشی واله و .... در زمینه کودکان و نوجوانان و جوانان و همسران و اسیب های اجتماعی رفتارهای آنان تحقیقات میدانی انجام داده ام که به زودی در وبسایت منتشر خواهم کرد...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *