سرخط خبرها
خانه / آموزش / گریه روشی برای رسیدن به خواسته‌های کودک
پیامک صوتی لاین استور
271

گریه روشی برای رسیدن به خواسته‌های کودک

کودکان باهوش این گونه به خواسته‌‌هایشان می‌رسند!
هر چی می‌بیند می‌خواهد و اگر به خواسته‌اش توجه نکنم، خودش را پرت می‌کند و به زمین می‌کوبد و تا حد مرگ گریه می‌کند. فقط هم با وسایل خانه بازی می‌کند و همه چیز را خراب کرده. اصلا آرامش ندارم. اگر امکانش هست راهنمایی‌ام کنید.

گریه‌ کودکان علت‌های مختلفی دارد
در سنین مختلف گریه‌ کودکان علت‌های مختلفی دارد. معمولا گریه‌های نوزاد (زیر شش ماهگی)، علت‌های فیزیولوژیکی دارد مثل کولیک، ریفلاکس، گوش‌درد و… که  با مصرف داروی مناسب گریه‌ها کاهش پیدا می‌کند.
از شش ماهگی به بعد، گریه بچه ممکن است به خاطر دندان درآوردن باشد که با استفاده از ژل‌های مخصوص یا در موارد شدید، با مصرف مسکن گریه کودک کم می‌شود. علت دیگر گریه بچه‌ها بین ۶ تا ۱۸ ماهگی وابستگی به مادر و اضطراب جدایی هست.

بچه دائما دنبال مادر می‌گردد و اگر او را نبیند گریه می‌کند. این یک رفتار طبیعی است و با بزرگ‌تر شدن کودک برطرف می‌شود.

اما در مورد پسر شما که دو ساله هست، گریه روشی برای رسیدن به خواسته‌هایش است. او یاد گرفته که با گریه کردن، زمین زدن خودش و پرت کردن وسایل می‌تواند به چیزی که می‌خواهد برسد. حتی ممکن است بعضی از بچه‌ها سرشان را به زمین یا دیوار بکوبند.

در این موارد تنها روش موثر، «قاطعیت داشتن» و «بی‌توجهی» به رفتارهای کودک است.

 بهانه گرفتن کودک

از شش ماهگی به بعد، گریه بچه ممکن است به خاطر دندان درآوردن باشد

 

در برخورد با کودکان قاطعیت داشته باشید
* «قاطعیت» یعنی تا حد امکان از کلمه «نه » کم استفاده کنید ولی وقتی هم که به بچه گفتید «نه» یا «نمی‌شه» دیگر از حرف خودتان کوتاه نیایید. او باید یاد بگیرد که نمی‌تواند با گریه و جیغ و بدرفتاری، کلمه «نه » مامان یا بابا را به «باشه» تبدیل کند.

پس لطفا اگر در شرایطی هستید که نمی‌توانید سر حرف خودتان بمانید اصلا به فرزندتان «نه» نگویید مثلا در مهمانی‌‌ها. ولی در سایر موارد به هیچ‌وجه از حرف خودتان کوتاه نیایید.

* «بی‌توجهی» یعنی اینکه در مقابل بدرفتاری‌های غیرخطرناک بچه مثل گریه و جیغ و نق‌نق عصبانی و ناراحت نشوید. سعی هم نکنید که بچه را آرام کنید.

در عوض خودتان را بی‌خیال نشان دهید و با آوردن یک وسیله جالب، روشن کردن تلویزیون، آوردن خوراکی برای بچه و شوخی و خنده حواس او را از موضوعی که به خاطرش گریه می‌کند، پرت کنید.

* معمولا وقتی شما رفتارتان را بر اساس این روش تغییر می‌دهید، اوایل بچه بدرفتاری‌هایش بدتر و شدیدتر می‌شود ولی اگر شما بتوانید به روش خودتان ادامه بدهید ظرف یک هفته تغییرات را در رفتار کودکتان می‌بینید و بعد از چهار هفته (در صورت تداوم روش) مشکلات رفتاری‌اش تا حد بسیار زیادی کنترل می‌شود.

مورد بعدی که گفتید این است که به نظر می‌رسد فرزندتان آرامش ندارد. آرامش بچه تا حد زیادی به میزان آرامش پدر و مادر و محیط خانه بستگی دارد.

اگر فکر می‌کنید خودتان هم آرامش لازم را ندارید، حتما لازم است با یک مشاور یا روانشناس مشورت کنید تا روش‌های کسب آرامش را یاد بگیرید و آن را به فرزندتان هم انتقال دهید و یا با کمک یک مشاور خانواده، مشکلات بین خود و همسرتان را برطرف کنید.

اما اگر شما و همسرتان هر دو آدم‌های آرامی هستید و محیط خانه هم کاملا آرام است و تنش و ناراحتی زیادی وجود ندارد، حتما از نزدیک با یک مشاور کودک مشورت کنید تا علت عصبی بودن پسرتان را پیدا کنید.

 

وقتی اولین بارها این اتفاق می‌افتد کودک می‌آموزد که لجاجت کردن با چاشنی سر و صدا و گریه، راه مناسبی برای رسیدن به خواسته‌هاست. تا اینکه بعد از مدتی دیگر راهی بهتر از این نخواهد شناخت.

شما باید برای کودکتان توضیح دهید که گریه کردن او تاثیری در تصمیم شما ندارد و سپس هر چه او اصرار کرد شما حتی در حالت آرامش خود نیز تغییری ندهید.

برای این که کودک شما دچار این رفتار نشود باید به چند نکته توجه داشته باشید:

۱- هرگز به خاطر بی حوصلگی یا تنبلی، او را از چیزی که برایش ضرری ندارد، محروم نکنید.

۲- اگر تشخیص دادید چیزی را نباید در اختیار او بگذارید یا کاری را نباید برایش انجام دهید، با اصرار و گریه او نباید بی‌حوصله شوید و حرفش را گوش کنید.

۳- اگر می‌خواهید از حرف خود برگردید باید راهی انتخاب کنید که کودک متوجه شود به خاطر گریه او از تصمیم خود برنگشته‌اید.

 

اگر کودک شما به هر دلیلی الآن دچار این حالت شده است یکی از راه حل ها این است که اولا: منطقی باشید و بی‌دلیل حرفی نزنید که مجبور شوید (به خاطر نداشتن دلیل محکم) از آن برگردید.

 

ثانیا: اگر بند قبل را رعایت می‌کنید، می‌توانید این مرحله را هم اجرا کنید. اگر کودک شما برای چیزی که به صلاحش نیست، شروع به گریه و لجاجت کرد، باید تحمل کنید. برای این کار بهتر است موقعیتی را انتخاب کنید که مهمان ندارید یا مهمانی نیستید، چرا که گریه کودک شما ممکن است حوصله دیگران را به سر ببرد و آنها به حمایت از او برخیزند و کار شما را خراب کنند.

اگر تشخیص دادید چیزی را نباید در اختیار او بگذارید یا کاری را نباید برایش انجام دهید، با اصرار و گریه او نباید بی‌حوصله شوید و حرفش را گوش کنید.

شما باید برای کودکتان توضیح دهید که گریه کردن او تاثیری در تصمیم شما ندارد و سپس هر چه او اصرار کرد شما حتی در حالت آرامش خود نیز تغییری ندهید. مثلا نباید برای فرار از سر و صدای او به اتاق دیگری بروید و در را ببندید.

 

چرا که به این روش او احساس می کند اندکی به خواسته خود نزدیک‌تر شده و خواسته خود را ادامه می‌دهد. بعد از این که کودک مطمئن شد تغییری در تصمیم شما حاصل نمی‌شود، باید به سراغ او بروید و از او دلجویی کنید.

 

بدون اینکه به شکست او اشاره کنید به او بگویید که وقتی گریه نمی‌کند دوست‌داشتنی‌تر است. و برای او چیزی که می‌دانید دوست دارد تهیه کنید. اگر یک یا دو بار به این روش (البته با رعایت بند اول) عمل کنید، احتمالا کودک شما از این رفتار خود دست برخواهد داشت.

به این نوشته امتیاز بدید
خدمات شبکه های اجتماعی

درباره ی فایزه وجداندار faeze vejdandar

محفل کوچکی ساخته ام برای آنان که میخواهند گوشه ای از دنیای بزرگ روانشناسی و روابط اجتماعی و اطلاعات سلامتی را دریابند ... و راه ارتباطی باشد برای من و شما . فایزه وجداندار هستم محقق و پژوهشگر روانشناسی روابط و کارشناس تکنولوژی آموزشی افتخار همکاری با مجموعه های بزرگی را داشته ام که یادآوری نام هرکدام شان افتخاریست وصف نشدنی مرکز تحقیقات یونیسف در ایران مرکز علمی و فرهنگی کانون مرکز توانبخشی خانه نگین موسسه خیریه محک مرکز تحقیقاتی امام رضا مجتمع آموزشی نصر نوین مجتمع آموزشی نیکان مجتمع آموزشی واله و .... در زمینه کودکان و نوجوانان و جوانان و همسران و اسیب های اجتماعی رفتارهای آنان تحقیقات میدانی انجام داده ام که به زودی در وبسایت منتشر خواهم کرد...

اینو دیدی ؟

11697

دشمن سرنوشت کودک را بشناسید!

همه ی ما آرزو داریم، فرزندانی باهوش و درسخوان داشته باشیم و هرگز برای فرزندانمان …

27597

آموزش هایی که یک پدر باید به پسرش بدهد

با اینکه خیلی‌ها گمان می کنند مادرها مهمترین نقش را در تربیت بچه دارند، چیزهایی …

28597

چه کنیم تا کودکمان از لوازم آرایش استفاده نکند؟

کافی‌ست فقط چند دقیقه از فرزندتان غافل شوید و او را در اتاق‌تان تنها بگذارید …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *